سلام....................................................................

تمام تازه به دوران رسیده ها گفتند:

((که باغ یخ زده من جوانه کم دارد))

و با چه لهجه بگویم به این همه کرکس

بیا بیا برسانم به آن حقیقت خیس

که عشق حادثه ای جاودانه کم دارد.

 ******************

دیدگان تو در قاب اندوه

سرد و خاموش

خفته بودند

زودتر از تو نگفته ها را

با زبان نگه گفته بودند

از من و هرچه در من نهان بود

میرمیدی

میرهیدی

یادم امد که روزی دراین راه

ناشکیبا مرا در پی خویش

میکشیدی

میکشیدی

 آخرین بار

آخرین بار

آخرین لحظه تلخ دیدار

سربه سر پوچ دیدم جهان را

باد نالید و من گوش کردم

خش خش برگهای خزان را

باز خواندی

باز راندی

باز بر تخت عاجم نشاندی

باز در کام موجم کشاندی

گرچه در پرنیان غمی شوم

سالها در دلم زیستی تو

آه هرگز ندانستم از عشق

چیستی تو

کیستی تو

فرغ فرخزاد

****

رفتم،مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

راهی بجز گریز برایم نمانده بود

این عشق آتشین پر از درد بی امید

در وادی گناه و جنونم کشانده بود

رفتم که داغ بوسه پر حسرت تو را

با اشکهای دیده زلب شست و شو دهم

رفتم که نا تمام بمانم در این سرود

رفتم که با نگفته به خود آبرو دهم

رفتم، مگو، مگو که چرا رفت ننگ بود

عشق من و نیاز تو و سوز و ساز ما

از پرده خموشی ظلمت چو نور صبح

بیرون فتاده بود به یکباره راز ما

رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم

در لابلای دامن شبرنگ زندگی

رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان

فارغ شوم زکشمکش و جنگ زندگی

من از دو چشم روشن و گریان گریختم

من از خنده های وحشی طوفان گریختم

از بستر وصال به آغوش سرد هجر

آزرده از ملامت وجدان گریختم

ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز

دیگر سراغ شعله آتش زمن مگیر

می خواستم که شعله شوم سرکشی کنم

مرغی شدم به کنج قفس بسته و اسیر

روحی مشوشم که شبی زخویش

در دامن سکوت به تلخی گریستم

نالان زکرده ها و پشیمان زگفته ها

دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم.

فروغ فرخزاد

سلام.امیدوارم حال همه دوستانم خوب باشه مثل همیشه.

این سال هم مثل بقییه ی سالها با همه ی پستی بلندی هاش اومد و  بار خوشو تو این چند روز آخر بست.سال ۸۶ برای خیلی از دوستام سال خوب ولی برای بعضی از اونها هم مثل خودم سال سنگینی بود.(سنگین از نظر بار روانی).خلاصه بد و خوب هر چی بود تموم شد.باید ببینیم سرنوشت تو سال ۸۷ چی برامون رقم میزنه.

خیلی دوست دارم عزیزان خودمو به چندتا دوبیتی از بابا طاهر دعوت کنم .امیدوارم خوشتون بیاد.

خرم آنــان کــه زتن جـان ندانند

زجانان جان زجان جانان ندانند

بدردش خو کرن سالان و ماهان

به درد خویشتن درمان ندانند 

********************************

یکی درد و یکـی درمــون پسندد

یکی وصل و یکی هجرون پسندد

مو از درمون و درد و وصل چه حاصل

پسندم آنچــه را جـانــون پسندد

********************************

بـــهار آمــد بصحرا و در و دشــت

جوانی هم بهاری بود و بگذشت

ســر قبر جــوانان لالــه رویـــه

دمی که مهوشان آین بگلگشت

*******************************

هیچ وقت فراموش نکنین  که این روزای قشنگ بهاری و روزای خوب و شیرینتون رو از جوونایی که جونشونو برای هدف مقدسشون دادن ،داریم.

امیدوارم سال خوب و خوشی رو همراه با کامیابی در پیش و رو داشته باشین.دوستون دارم.

سلام.ببخشید که یه مدت کوچیکی نتونستم خدمت برسم.کمی گرفتار بودم!!!! .گرفناری هم مثل آدمای بدقولی که دیر میرسن سر قرارشون و همرو گردن ترافیک تهران میندازه برای ما بهونه شده.باید ببخشید...امیدوارم حالتون خوب باشه .خیلی دلم میخواست زودتر از اینا خدمت برسم ولی ((امون از گرفتاری؟؟؟)).

اینم یه شعر در مورد گرفتاری اما این کجا و آن کجا؟؟!!!!!

روزگاریست در این کوچه گرفتار توام  

باخبر باش که در حسرت دیدار توام   

گفته بودی که طبیب دل هر بیماری   

پس طبیب دل من باش که بیمار توام

                    ---------------------------------------------------------------

اینو یکی از دوستای خوبم قدیما برام فرستاده بود چون خیلی قشنگه و برای من همیشه تازگی داره براتون مینویسم شاید که خوشتون بیاد.یه دعایی هم برای شاعرش بکنین!!!دوستون دارم....

اگر که درد از این گریه تا عصب برسد
اگر که عشق لبالب شود به لب برسد
که سالها بدوی ، قبل خط ّ پایانی
یواش سایه ی یک مرد از عقب برسد
شبانه گریه کنی تا دوباره صبح شود
که صبح گریه کنی تا دوباره شب برسد!
که هی سه نقطه بچینی اگر... ولی... شاید...
کسی نمی آید ، نه! کسی نمی آید.